Thursday, 26 September 2013

April

April. Nama kucing aku. Boleh tengok gambar budak ni yang berleluasa di instagram aku. Al-kisahnya April ni ialah, aku terima kucing yang diambil di tepi jalan. Dekat area pasar Camp Fish Market. Jantan. Kucing spesis Bengal. Sangat garang dan suka mengigit.

April ni simbolik kepada umur dia yang baru 3-4 minggu masa aku terima. 10 Mei 2013. 11 Mei tu birthday aku lah kan? Kira macam hadiah laa dapat April ni. April jugak sempena bulan aku dan Syaqir ni rasmi plan nak kawen dan semakin serius merancang masa depan kitorang. Okay. Gebang betul cerita ni.

So antara aku dan April macam dah attached. Padahal, kalau takde kucing seorang ni aku okay je. Tapi sejak ada dia, aku rasa aku jadi komited dengan dia. Komitmen yang aku bagi pada April bukan setakat attention dengan kucing biasa. Tapi aku berhabis beli makanan, beli syampu, beli mainan. Basuh berak kencing dia jangan cakap ah. Dulu masa kecik-kecik, mana pandai tau tandas kat mana. Hari-hari jugak aku melatih sifat sabar aku ni untuk tak mengamuk bila kencing kucing ini di mana-mana sahajaaaaaaaaaaaaa.

Kisah sedih ni bermula bila aku nak balik Malaysia untuk tiga bulan, yela, dah alang-alang cuti panjang, rancang nak wat kenduri apa semua ni, terfikir sape plak nak jaga April. Nak bawak Malaysia tu memang pernah satu masa dulu jadi perkara utama, tapi memikirkan RM500 tu hanya untuk bawa seekor kucing, aku rasa dilemma. Aku rasa nak nangis. Okay sekarang aku bergenang air mata okayyyyyyyyy.

April tak reti makan sendiri. Dia akan makan kibbles dia kalau kita letak atas tapak tangan. Dia nak makanan dia tu hangat. Manja kan? Dia tak pandai berak kencing atas lantai, kena ada kain/pasir. Dia cuma tak gigit aku dan Anis. Kalau orang lain mampus laa dia gigit sampai berdarah luka. April tak biasa tido kat lantai. Dia tau tempat tido dia atas katil aku, atau pun, atas bantal kerusi. Aku tau. Aku yang besarkan dia. April lapar dia akan mengiau kuat-kuat, bila aku peluk baru dia diam. Kalau dia sejuk pun macam tu. Nak orang peluk. Kalau April bising nak duduk depan laptop, kena beralah. Ahh. Aku sedih plak nak lepaskan April ni. Mampu ke dia survive kat tanah? Dia dah biasa duduk dalam rumah.

Soalan yang sebenarnya, mampukah aku survive tanpa April? Hmm.

1 comment:

syaqir said...

x mampu kot..tu yg smpai post kat blog ni..hihihi